Hoe feestvreugde en teleurstelling elkaar in rap tempo kunnen opvolgen…

Wat een geweldig feest was het afgelopen zaterdag! Het voetbalteam waar onze jongste zoon in speelt (JO11-1), is kampioen geworden!
Om zeker te zijn van het kampioenschap móesten ze deze wedstrijd winnen. Maar het liep niet lekker. De tegenstander was niet van plan om het onze jongens makkelijk te maken en met een achterstand van 1-0 gingen ze de rust in. In de tweede helft werd dat ook nog 2-0. Even zagen we het langs de kant niet meer gebeuren. Was de spanning van het kampioenschap dan toch te groot?
Maar toen ging er een knop om en gingen onze jongens er met z’n allen volledig voor! Er werd weer gevoetbald, ze wisten elkaar weer te vinden en dat werd beloond met 3 doelpunten! Met een eindstand van 2-3 werden onze jongens kampioen van JO11-1 in de 1e klasse!
De ontlading was enorm! Wat geweldig om al die blije, juichende, springende, elkaar omhelzende jongens te zien! En wat een feestje hebben ze na afloop gebouwd met elkaar!! Zo mooi!

Wat hebben deze jongens keihard gewerkt het afgelopen seizoen. Dat blijkt ook wel uit de statistieken. Van de 12 gespeelde wedstrijden hebben ze er 9 gewonnen, 1 gelijk gespeeld en slechts 2 verloren. En dat met een doelsaldo van +28. Terechte winnaars als je het mij vraagt!

De jongens zijn afgelopen seizoen gegroeid, ieder op hun eigen manier en binnen hun eigen kunnen. Ze hebben het beste uit zichzelf en elkaar gehaald. Ze hebben elkaar gecoacht. Soms was er ook kritiek op elkaar, maar dat hoort erbij. Ze stonden er altijd als team. Winnen doe je samen en doelpunten vierden ze ook altijd samen. Dit kampioenschap hebben ze dan ook SAMEN bereikt.
Wat ben ik ongelooflijk trots op deze mannetjes!

Maar aan alle vreugde komt voor een aantal vanavond misschien wel een einde…
Dan vinden de gesprekken plaats over het komende seizoen. De jongens horen dan of ze wel of niet door mogen naar de selectie van de JO12-1.
Als je niet zo thuis bent in het voetbal, zou je misschien denken dat het logisch is dat alle jongens gewoon doorschuiven naar het volgende selectieteam. Maar niets is minder waar. Het is geen vast gegeven dat wanneer je nu in een selectieteam hebt gespeeld, je in het nieuwe seizoen automatisch ook weer in de selectie speelt. Nee, ook niet als je kampioen bent geworden met je team 😉.

Afgelopen weken hebben onze jongens mogen meetrainen met de JO12-1 om aan de nieuwe trainer te laten zien wat ze waard zijn. Maar onze vereniging is een regionale jeugdopleiding en partner van Feyenoord. Dat betekent dat ze de beste spelers in de selectie willen hebben staan en dat er dus ook buiten de vereniging goede voetballers worden gescout. En dat betekent dan weer dat er ook voetballers van buitenaf bij ons hebben meegetraind. Dat is hoe het werkt. En dat maakt het dus o zo spannend, want op wie is de keuze gevallen? Wie mogen er door en wie niet? Dat horen ze vanavond…

Het kan zijn dat er jongens teleurgesteld worden vanavond. Ik weet als geen ander hoe moeilijk dat zal zijn, voor de jongens èn de ouders. Deze jongens willen maar 1 ding: voetballen. Het is hun passie.
Ik heb gezien wat het met onze jongste zoon deed toen hij mee had gedaan aan de talenttrainingen bij Excelsior Rotterdam. Hij zat uiteindelijk bij de laatste 4, maar er was slechts plaats voor 2 jongens. Excelsior koos voor 2 andere jongens. Wat een intens verdriet heb ik toen gezien bij onze zoon. Hij kon alleen maar huilen. Heel hard huilen (en ik ook).

Aan onze jongens en hun ouders, maar ook aan alle andere kinderen en ouders die hiermee te maken krijgen, wil ik graag het volgende meegeven (en eigenlijk hoop ik stiekem dat de trainers dat ook zullen doen).
Als je niet door bent, als de keuze niet op jou is gevallen, dan betekent dat niet dat jij niet goed bent!
Laat het je er niet van weerhouden om te doen wat jij het liefste doet!
Je bent een goede voetballer, anders had je niet in dit selectieteam gespeeld. Als je niet goed was, hadden ze je niet gevraagd om in dit team te komen.
Misschien zijn er dingen die (nog) beter of anders kunnen, maar hé, je bent pas 10 of 11 jaar! Er valt nog zo veel te leren en ontdekken! Volwassenen hebben ook niet alle wijsheid in pacht. Zelfs volwassen mensen leren iedere dag nog bij.
Jouw toekomst hangt niet af van de trainers die er nu over mogen beslissen. Hun mening is van zo veel factoren afhankelijk, factoren waar je geen invloed op kunt uitoefenen. Vraag 3 andere trainers en je krijgt waarschijnlijk 3 andere meningen.
Trainers hebben een bepaald beeld van waar een selectiespeler aan moet voldoen. En zelfs dat beeld kan per trainer ook nog eens verschillen. Misschien heeft een andere voetballer dat waar een trainer naar zoekt net wat meer of beter laten zien. Maar het betekent echt niet jij dat niet goed bent. Vergeet dat niet!

Natuurlijk is teleurstelling niet leuk. En natuurlijk is het helemaal oké om verdrietig of boos te zijn als het niet loopt zoals je gehoopt had. Maar teleurstellingen horen nu eenmaal bij het leven. Je zult er vaker mee te maken krijgen. Het gaat erom hoe jij ermee omgaat, zowel als kind als als ouder.
Ik geloof dat tegenslag je sterker en veerkrachtiger maakt. Spreek met jezelf en je ouders af hoe lang je boos of verdrietig mag zijn. Daarna zet je je schouders er weer onder en ga je weer verder met doen wat jij het liefste doet en waar jij goed in bent. Blijf je inzetten, blijf je ontwikkelen. Geloof in jezelf en in je eigen talenten. Je bent nog jong en er zijn nog zo veel mogelijkheden. Vergeet niet hoever je al gekomen bent. En vooral: geef niet op!

En voor vanavond: veel succes!

Veel liefs,
Bianca

Moeder coach scheiden kind
Ik had mijn moeder niet nodig. Toch?
GKZ coaching gedrag
Achterlijk gedrag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

Menu